Menu
Świtżbóg
2016-12-21 13:37:35

Imiona

Kowal Nieba, Wieczny Płomień, Pan Światła, Władca Ognia,Jahmirg dla Norsów.

Symbole

Najpowszechniejszym symbolem Władcy Ognia jest koło z dwiema przeciętymi prostopadle osiami, czyli tzw. krzyż solarny, który u Slavów Wschodnich jest coraz częściej zastępowany przez rozetę, czyli gwiazdę heksapentalną, którą często dekorują budynki, by odpędzić złe siły. Często też  Kolejnymi znakami, a także roślinami poświęconym bóstwu, są słoneczniki i róże, symbole męskich sił witalnych i słońca. Świtżbóg za swe zwierzęta uznał konie i sokoły.

Wygląd

Olbrzymem Świtżbóg jest wśród swych braci, spośród Czwórcy najbardziej także postawny. Barki jego silne i szerokie z racji na kowalskie rzemiosło, którym się para. Włosy jego rozmierzwione, gęste i poskręcane, a kolor ich ogniście rudy wyróżnia się mimo sadzy nań osadzonych. Broda zaś, jego duma, sięga do torsu. W dłoni zawsze trzyma swój młot, narzędzie pracy, a zarazem broń przeciwko wszelkiemu złu, które śmie Władcy Światła stanąć na drodze. W drugiej ręce zaś trzyma pochodnię, podobną do tej, którą podarował Grzmibogowi, by ten oświetlał świat. Ubrany w umorusany fartuch kowalski. Na jego ramieniu zaś często siedzi płomiennooki sokół.

U Norsów młot Jahmirga zwany jest Mlniurem i ma moc przywoływania słupa ognia.

Natomiast według Slavów Wschodnich bóstwo nie oddało Grzmibogowi swej pochodni, tylko samo na własnoręcznie wykutym powozie ze złota, wraz z koniem o tysiącu nogach, Szymirem, wędruje po niebie.

Domena

Świtżbóg zajmuje miejsce ważne w Czwórcy i każde plemię respektuje jego władzę. To on stworzył wiecznie płonącą pochodnię, którą zwą Słońcem; on to przyniósł człowiekowi ogień, by rozgrzał domostwa i rozświetlił mrok; on również swą magią oczyszcza, uzdrawia i tępi zło. Pan Światła chroni również honorowych i mężnych wojowników, których obdarza wykutymi przez siebie zbrojami i mieczami.

Slavowie wschodni uważają, iż Pan Światła sam niesie Słońce, pędząc po nieboskłonie swym złocistym rydwanem.

Obrzędy

Słoneczne pląsy – w najdłuższy dzień rok Poganie świętują zwycięstwo światła nad ciemnością, ognia nad lodem; robią wielką ucztą w południe, której głównym elementem jest złożenie na stosie urodzonego podczas zimy konia, świętego zwierzęcia Świtżboga, który ponownie odrodzi się w mroźne dni. Gdyby tak się nie stało, oznacza to wielką niepomyślność. Po podpaleniu stosu, ludzie tańczą w korowodzie wokół niego, śpiewając pieśni wychwalające ogniste bóstwo. Po nim następuję święto Kresu.

Miesiąc Kowadła – co 6 lat, kapłani Świtżboga organizują konkurs, w którym może wziąć każdy kowal. Uczestnicy mają za zadanie stworzyć dzieło swej sztuki w przeciągu miesiąca, a ten, który zachwyci publiczność i oceniających zdobędzie statuetkę mosiężnego sokoła, sławę, chwałę i tytuł najlepszego kowala.

Slavowie wschodni zaś mają obrzęd Odnowienia:

Po Słonecznych pląsach ludzie zbierają popiół ze stosu, a podczas równonocy wiosennej rozrzucają je po polu, by ziemia była płodna.

Wszystkie prawa zastrzeżone. LineCladis
DivineEye Studio.
Czas generowania strony 0.036 s | Liczba zapytań SQL: 7 | Engine ver.: 1.13